1033O chorobie niebieskiego języka Choroba niebieskiego języka (Bluetongue) jest zakaźną chorobą przeżuwaczy, zarówno domowych jak i dzikich (chorują na nią bydło, owce i kozy, ale także sarny, jelenie, łosie, afrykańskie antylopy, wielbłądy, słonie), wywoływaną przez wirus z rodzaju Orbivirus (Reoviridae).   <h1> O chorobie niebieskiego języka</h1> Choroba niebieskiego języka (Bluetongue) jest zakaźną chorobą przeżuwaczy, zarówno domowych jak i dzikich (chorują na nią bydło, owce i kozy, ale także sarny, jelenie, łosie, afrykańskie antylopy, wielbłądy, słonie), wywoływaną przez wirus z rodzaju Orbivirus (Reoviridae). Zwierzęta nie zarażają się bezpośrednio od siebie, a jedynie poprzez owady kłująco-ssące z rzędu muchówek,  rodzaju kuczmany (Culicoides) oraz poprzez krew lub nasienie. Na terytorium Polski choroba niebieskiego języka podlega obowiązkowi zwalczania. Choroba nie przenosi się na inne gatunki zwierząt gospodarskich i domowych oraz na ludzi, co oznacza, że mięso, mleko, skóry i wełna oraz inne produkty pochodzące od przeżuwaczy nie stanowią zagrożenia dla ludzi.  <h3 style="text-align: justify;"> Objawy</h3> Bydło zakaża się znacznie częściej niż owce, aczkolwiek bydło choruje rzadko. Ponadto choroba ta u bydła przebiega w łagodniejszej postaci niż u owiec. Po przechorowaniu bydło może stać się nosicielem zarazka, co prowadzi do zakażania kuczmanów i przenoszenia wirusa za ich pośrednictwem na zwierzęta zdrowe. Z uwagi na długi okres wylęgania choroby objawy kliniczne u bydła mogą nie być widoczne nawet do 60-80 dnia po zakażeniu. Jednakże jeśli wystąpią, można zaobserwować: <ul style="text-align: justify;"> <li> gorączkę,</li> <li> ślinotok,</li> <li> zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej jamy ustnej,</li> <li> owrzodzenie opuszki zębowej i niekiedy końca języka,</li> <li> zapalenie koronki i tworzywa racic, będące przyczyną kulawizny,</li> <li> u krów mlecznych - łuszczenie się naskórka strzyków i tworzenie się strupów,</li> <li> ronienia,</li> <li> rodzenie zdeformowanych cieląt, przy czym deformacje dotyczą najczęściej głowy. Na zakażenie najbardziej podatne są płody w okresie rozwoju mózgu.</li> </ul> U owiec choroba może przebiegać od zakażenia bezobjawowego lub postaci przewlekłej do nadostrej i ostrej. Można zaobserwować następujące objawy kliniczne: <ul style="text-align: justify;"> <li> bardzo wysoka temperatura ciała 41-42oC,</li> <li> spadek kondycji, posmutnienie, depresja i utrata mleczności,</li> <li> obrzęk warg, powiek i małżowin usznych,</li> <li> silne zaczerwienienie błony śluzowej policzków i jamy nosowej,</li> <li> drobne wybroczyny pod śluzówką jamy ustnej i nosowej,</li> <li> owrzodzenie warg, opuszki zębowej oraz w niektórych przypadkach języka,</li> <li> duszność, ślinotok, obfity wypływ z nosa, początkowo surowiczy, następnie śluzowo-ropny i krwawy,</li> <li> wymioty mogące być przyczyną zachłystowego zapalenia płuc,</li> <li> przekrwiony, obrzękły, siny i wystający z jamy ustnej język,</li> <li> biegunka, kał z domieszką krwi,</li> <li> kulawizna jako następstwo zapalenia koronki i tworzywa racic,</li> <li> możliwe zapalenie płuc i zwyrodnienie mięśni,</li> <li> ciężarne samice mogą rodzić martwe lub zdeformowane jagnięta.</li> </ul>   1f2024-09-11 13:13:30.525017+022024-09-11 13:091AdministratorBIPRedaktor BIP1AdministratorBIPRedaktor BIP2024-09-11 13:132024-09-11Powiatowy Lekarz Weterynarii w KolbuszowejMarek OlszowyPowiatowy Inspektorat Weterynarii w Kolbuszowej2067_Objawy choroby2024-09-11 13:13:44.001173+025pdf2.18 MB9616